GÖZYAŞIMLA SULANAN GÜLÜM KURUDU

Hayat dört mevsimdir derler ya insan için benim yüreğim hep kışları yaşadı.
yalnızlık hırkasını bi giydirmişler ki üstüme çıkartamıyorum bir türlü...söze nerden nasıl başlacagımı bilmiyorum ama ben bu bloğu sırf bir kişi yazdıklarımı okumasın diye açtım milyonlarca insan okusa sorun değildi ama o bir kişi okumamalıydı.çünkü bu halimden zira o sorumluydu ne yapayım cok yol denedim unutmak için yaşadıklarımı ama anladımki ben bir tek yazdıkça rahatlıyorum bir tek satırlarda kaybediyorum kendimi kim oldugumu yaşadıgım acıları yaşamak zorunda oldugum hayatı... belki benim satırlarımda sizde kendinizden bir parça bulabilirsiniz belki burdan kardeş oluruz birbirimizede benim gibilerin yaraların sararsınız yada dualarınızda banada yer verirsiniz kim bilir hiçbirşey olmasada ben kendimi iyi hissedeceğim ya oda bana yeter 
      Hani bi atasözü var ya denize düşen yılana sarılırmış hayatımda yaşadıgım tek şey o o yılanın her defasında beni sokmasına müsade ederek hayatıma devam etmek zorunda olmam mecburum çünkü bana tutunan 3 tane evladım var ha kimsesiz değilim bu arada annem var ablam ve 3 tanede abim ama kimsesizim yalanın bolca yasandıgı bi ortamdayım midem bulana bulana yaşıyorum bu hayatı kusa kusa içim öyle acıyor ki tarifi yok geçer belki bilmiyorum ama ben bu evde yaşadıkça geçmeyecek biliyorum acım hiç dinmeyecek...