kişisel blog

ŞİMDİ BİR TOHUM GÖNDERİYORUM 30.YAŞIMA Geç kalınmış toprağı neredeyse kurumaya yüz tutmuş, bir nebzecik hali kalmış son bir hamlesine... suya hasret topraklar hayata hasret bir kadın varlığına hasret kimliğine hasret kendine ve içindeki özündeki hayallerindeki kadına hasret bir kadın... mavi gözlerimden iki damla yaş süzülür kuruyan toprağa can suyu olmalı o 30 yaşıma geç mi kaldım! toprak kurudu mu yoksa  gözlerimin akıttıkları umut olmaz mıydı oysa üzülme ey insan sen bir annesin  o koca yürekli topraktan can verilensin senden de canlar çıktı yeşerdi bak gül misali ektiğin tohumlar şimdi sana can vermeli... Duygusala bağladık yine :0 nedendir acep? neyse neyse 22 haziran 88 in bir günü gelmişim dünyaya bu gün 30. yıldönümümdü çok şey sığdırdım bu zamana sizler gibi,acılar ölümler mutluluklar hüzünler yine hüzünler yine hüzünler :) anladım ki artık hayat aslında yaşadıklarından değilllll  hissettiklerinden ibaretmiş..gözlük takanlar ...

Selamun aleyküm, blog yazma konusunda yetersiz bir hanım olarak bu ilk yazım... Ben edebiyat konusuda hiçbir eğitim almamış fakat okumaya yazmaya ve hayatı yorumlamaya kendini adamış ya da  doğuştan yazma hayatı yorumlama yeteneğine sahip bir kadın.                   Hayat anlattıkça değerlenir paylaştıkça artar.Bu bloğu açma sebebim kendim gibi kadınlara ilham olmak ha ilham olmak derken hayatı başarmış hedeflerine ulaşmış biri olarak demiyorum hayat yolunda yalnız olmadan birlikte binlerce kadınla beraber bu yolda bu blog sayesinde emeklediğimiz yerden ayağa kalkabilir bu hayatta bende varım diyebiliriz... İşte am acım bu... Yukarıda gördüğümüz resim Türkiyemizin bir köyünden bulunan bir bahçeden alıntıdır...peki neden bu resim? Sizcede artık gözlüklerimizi değiştirmeniz zamanı gelmedi mi? Varlığımızı hissetmenin duygularımızı dile getirmemizin hayallerimizi gerçekleştirmemizin.., Bu blog aslında kendi hayaller...